Hanns Rauter   De onbedoelde aanslag op Rauter

Hanns Albin Rauter

Rauter werd op 04-02-1895 in Klagenfurt in Oosternrijk geboren. Rauter vocht in de Eerste Wereldoorlog en streed daarna verder tijdens de acties van de vrijkorpsen. In 1933 vetrok hij naar München waar de radicaal nationaal-socialistische Rauter opklom in de rangen van de SS. Nadat Nederland in mei 1940 was overrompeld door de Duitse inval en was verslagen, werd hij door Reichsführer-SS naar Nederland gezonden. Daar werd hij Höhere SS- und Polizeiführer Nordwest (HSSPF) en Generalkommissar für das Sicherheitswesen (commissaris-generaal van openbare veiligheid). Op 03-06-1940 werd in een basis-verordening duidelijk wat de taken waren van Rauter:

'Der Höhere SS- und Polizeiführer:

1) befehligt die in den besetzten niederlandischen Gebieten eingesetzten Verbande der Waffen-SS und die deutschen Polizeiverbande und -organe;

2) führt die Aufsicht über die niederlandische Reichs- und Gemeindepolizei und erteilt ihr die notwendigen Weisungen.'

Toen de SS eenmaal een stevige positie had verworven kon Rauter min of meer zijn eigen gang gaan. In principe was hij ondergeschikt aan Reichskommissar Arthur Seyss-Inquart, maar deze verhouding bestond alleen op papier. Rauter was in de praktijk enkel aan de SS verantwoording schuldig.

Hanns Rauter
Van 1942 tot eind 1944 was de deportatie van de Nederlandse joden naar de kampen in handen van Seyss-Inquart en Rauter. Onder hun verantwoordelijkheid en mede door hun inzet werden 120.000 mensen gedeporteerd. De geweldadigheden die de Ordnungspolizei en de SS in Nederland veroorzaakten, moeten voor een groot deel worden toegeschreven aan de persoon Rauter. Daarnaast was hij één van de drijvende krachten achter de werving van Nederlanders voor de Waffen-SS. Verder had Rauter een prominent aandeel in het drama van Putten na de aanslag op een Duitse militaire auto in de nacht van 30-09-1944. Als wraakmaatregel werden 589 mannelijke Puttenaren naar de kampen gevoerd, de meesten kwamen nooit meer terug. Bovendien speelde Rauter een zeer kwalijke rol in de zogenaamde Aktion 'Silbertanne' waarbij tientallen onschuldige Nederlanders het slachtoffer werden van sluipmoorden. Rauter was een groot voorstander van deze misdadige onderneming die overigens door Nederlanders van de Germaanse SS werd uitgevoerd.

Tijdens de luchtlandingen bij Arnhem in de herfst van 1944 kreeg hij tot zijn grote vreugde als SS-Obergruppenführer und General der Waffen-SS und Polizei het bevel over de operaties in de Veluwe en de IJsselbruggen (Kampfgruppe Rauter). De Kampfgruppe Rauter bestond uit ondermeer de Landstorm Nederland, Wachbataillon Nordwest en een regiment van de Ordnungspolizei. Op 06-03-1945 werd Rauter door een willekeurig uitgevoerde aanslag van verzetsstrijders bij Woeste Hoeve zwaar gewond. Hij verbleef de rest van de oorlog in ziekenhuizen waar hij uiteindelijk op 11-05-1945 krijgsgevangen werd gemaakt. Als hoogste man van de SS en de politie in Nederland - en in die hoedanigheid verantwoordelijk te houden voor veel misdaden gepleegd door de bezetter in Nederland - werd hij na de oorlog in Nederland ter dood veroordeeld en op 25-03-1949 gefusilleerd. Zijn pogingen om zijn rol in het hem ten laste gelegde zoveel mogelijk te minimaliseren, waren vruchteloos. Hij is terecht de geschiedenis in gegaan als het symbool van de gewelddadige onderdrukking van het Nederlandse volk.

Bronnen: (zie literatuur voor volledige titels) Havenaar, Anton Mussert; Van der Zee, Voor Führer, volk en vaderland; De Jong, Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog, De Jonge, Het Nationaal-Socialisme in Nederland; In 't Veld, De SS en Nederland; Groen, Landverraad. De berechting van collaborateurs in Nederland; Simon Wiesenthal learning center



  Tekst: EM © 2000 - 2009 vragen en/of opmerkingen: mail
  The symbols on this site serve no political or ideological purpose. The author has no intention to promote any political or ideological ideas.